Sord com una campana, [o com una caldera, o com una pedra, o com un roc, o com una perola, o com una maça, o com una tàpia, o com un terròs, o com un suro, o com una soca]
Aquestes expressions són comparacions populars catalanes utilitzades per descriure una persona que no sent absolutament res, és a dir, amb una sordesa total o molt important. Són modismes equivalents que emfatitzen la falta d'audició comparant la persona amb objectes inanimats o molt densos.